Thursday, November 29, 2018

¿Como lo hacen? Papeleras maritimas





Dos australianos Andrew Turton y Pete Ceglinski, amantes del oceano dejaron sus trabajos para crear un innovador proyecto que ayudará a resolver, educar y prevenir nuestros problemas de contaminación en los océanos.





Se trata del ‘Seabin Project’, un revolucionario cubo de basura flotante que puede recoger botellas de plástico, papel, aceite, combustible y detergente en el océano.

El ‘Seabin’ no es grande o voluminoso y puede caber sin problema en las esquinas de los puertos deportivos, sin ser entrometido o tomando el espacio del muelle para los barcos.

Los residuos en el ‘Seabin’ se recogen fácilmente y pueden desecharse de forma responsable en el sistema de eliminación de residuos ya establecido por la marina. Además, tiene la opción de montar un separador de aceite / agua al sistema.

¿Cómo funciona?

El ‘Seabin’ viene con una bomba de agua que se fija a un muelle flotante, la cual crea un flujo de agua en el recipiente que atrae toda la basura y escombros flotantes. Toda esta basura se ve atrapada en una bolsa de captura de fibra natural y el agua es succionada por la parte inferior del cubo, hasta la bomba de agua donde se bombea de vuelta al muelle.



https://tenacarlitos.wordpress.com/2018/11/30/papeleras-marinas/

Rede de Apoio Mutuo de Ferrol Terra: Este venres 30 de novembro, ás 12 do mediodía: Con...

Rede de Apoio Mutuo de Ferrol Terra: Este venres 30 de novembro, ás 12 do mediodía: Con...



Este venres 30 de novembro, está previsto que se celebre a vista polo desafiuzamento de Caranza, dunha muller con dúas nenas menores ao seu cargo. A demanda de desafiuzamento produce-se por non poder pagar os recibos de alugueiro, por falta de recursos económicos. | Stop Desafiuzamentos da Rede de Apoio Mutuo de Ferrolterra e a PAH de Ferrol e Comarca, convocan unha concentración, este venres ás 12 do mediodía diante dos xulgados de Ferrol, para denunciar esta situación e reclamar unha alternativa residencial, memntres que se paralice o desafiuzamento.

Conforma unha unidade familiar xunto as súas dúas fillas menores, de 9 e 7 anos de idade. Divorciada, percibe 130 euros en concepto de manutención das nenas. E na actualidade está en situación de desemprego, sen percibir prestación económica algunha.

En xuño deste ano percibía unha prestación económica da RISGA de 543,22 euros, menos os 130 de manutención: 413,22 euros ), mais causou extinción da mesma por acordo do Servizo de Prestacións da Xefatura Territorial de Política Social da Coruña, por mor dun suposto incumprimento do seu proxecto de integración social. Prestación que segundo notificación, non pode volver a solicitar a mesma, pasados 6 meses (Decembro deste ano 2018).

Como consecuencia da extinción da prestación, está nunha situación case total de carencia de recursos económicos, que lle obrigou a non poder pagar o alugueiro da casa onde viven na actualidade.

O pasado 6 de Novembro, recibiu do Xulgado de 1º Instancia nº2, a cédula de requirimento, para que abandone a vivenda no prazo de dez días e/ou pagar as cantidades reclamadas na demanda e as endebedas até o día de hoxe, ou do contrario celebrara-se xuízo de desafiuzamento, xa fixado, para o vindeiro 30 de novembro. E mesmo está fixado o lanzamento da vivenda para o 27 de decembro.

Na actualidade non dispón de recursos económicos para facer fronte ao pago da débeda.

Os servizos sociais do Concello son coñecedores da situación,  servizo de Ferrol do Programa Reconduce da Xunta de Galicia e a Oficina de Vivenda da Casa Social do concello de Ferrol, son coñecedores da súa situación e están tramitando o bono de alugueiro social, mais que se lle indica que vaia buscando vivenda, sen ter ela unha garantía, nin salario ou prestación económica que avale, polo que a súa busca de vivenda de alugueiro no mercado de vivenda de Ferrol, está condenado ao fracaso. Xa nesta vivenda da que vai ser despexada, para aluga-la tivo que pedir favor ao seu ex-marido, para que a avalara, mais non sendo suficiente tivo que figurar como arrendatario xunto con ela, coas consecuencias de ver-se na actualidade tamén demandado.

Desde Stop Desafiuzamentos da Rede de Apoio Mutuo de Ferrolterra e a PAH de Ferrol e Comarca demandamos unha alternativa residencial e mentres que se paralice o desafiuzamento. Mesmo tense-lle remitido escritos a Politica Social da Xunta, o IGVS e ao Concello.

Por unha vivenda digna e adecuada, non aos desafiuzamentos.

Na Concentración deste venres 30 de novembro, ás 12 diante dos Xulgados de Ferrol, tamén lembraremos a Alicia, tiña 65 anos vivía en soidade, a orde xudicial de desafiuzamento chamaba a súa porta acompañada das forzas de orden público, suicidou-se: Un novo asasinato a mans dun sistema inxusto.

Ferrol, a 29 de novembro, de 2018

Inácio (Comunicación - 645158113)

Stop-Desafiuzamentos da Rede de Apoio Mutuo de Ferrol Terra

forosocialdeferrolterra@gmail.com

http://stop-desafiuzamentos-ferrolterra.blogspot.com.es/

Wednesday, November 28, 2018

Cantos foran realmente os "catro índios" que Borrell afirma mataran nos Estados Unidos?

Cantos foran realmente os "catro índios" que Borrell afirma mataran nos Estados Unidos? | Ollaparo. O universal é o local sen muros



AméricaEditorialGlobalizaciónPolitica internacional — 28 Novembro, 2018 at 12:46

Cantos foran realmente os “catro índios” que Borrell afirma mataran nos Estados Unidos?

por 

AméricaEditorialGlobalizaciónPolitica internacional — 28 Novembro, 2018 at 12:46

Cantos foran realmente os “catro índios” que Borrell afirma mataran nos Estados Unidos?

por 

Historiadores estiman que millóns de nativos americanos foran mortos por colonización europea.
O ministro dos Exteriores español, Josep Borrell, afirmou na Universidade Complutense de Madrid que os Estados Unidos ten a oportunidade de participación e intervención política porque seica “falan un só idioma” e por que  “naceran dunha independencia prácticamente sen historia”. Algo, por outra parte, incerto no contexto de destrucción dos pobos indíxenas que asistieron ao exercicio dos Estados Unidos para “construir un estado-nación”.
Afirma o ministro Borrell que “a única cousa eles tiñan feito era matar catro índianos, alén diso, era moi fácil “. Borrell ven aderirse así ao que o filósofo Enrique Dussel denomina “ocultación do Otro”, do “cuarto mundo”, de quen opuxo coa súa mera existencia  “oposición” á “modernización” e “cristianización”. O mito irracional da modernidade  que se foi aplicando infalibelmente desde a conquista de América (xenocidio do amerindio), ao escravismo africano, á “guerra do opio” na China  e até na Guerra do Golfo Pérsico. A dinámica aquí non é moi diferente da evidente na configuración dos estados-nación na Europa e a sua renuencia a ceder soberania ás nacións, verdade?  Ao cabo, a descolonización significa que os colonizados podan exercer o dereito á separación total, total o parcial, segundo o estimen axeitado. E non é isto último o que Borrell in the West quería negar?
Ben, os “catro indianos”, na verdade, segundo os historiadores, son millóns. As estimativas varian debido á falta de fontes de censo. Calcúlase a populación nativa americana antes da colonización  entre 5 e 10 millóns de persoas. En 1900, habia menos de 300.000.  Os colonizadores da América do Norte – que chegaran ao continente  na procura  de ouro, fuxindo da persecución política e relixiosa ou, simplesmente, para reconstruir a vida deixando para trás unha Europa abalada pola industrialización destruíran o habitat dos pobos nativos. A principal causa do extermínio da populación indíxena foran doenzas e desnutrición seguidas de guerras e desapropriación de terras a troca de lambetadas, sucre e alcohol.
Ward Churchill, profesor de estudos étnicos da Universidade do Colorado, descrebe a história dos nativos norte-americanos como “un grande xenocídio, o mais sustentado do que se ten evidencia”. De acordo con Lenore A. Stiffarm e Phil Lane Jr., “non hai outro exemplo mais monumental de xenocídio sustentado – que atinxa  unha ‘raza’ de persoas tan ampla e complexa como esta – nos anais da história da humanidade “. Até o final do século 19, os confrontos armados tamén ocorreran. En 1775, o rei Xurxo II da Gran-Bretaña instou os colonos a “aproveitar todas as oportunidades para perseguir, capturar, matar e destruir todos eses índios”. Para cada cabelo de Indian Penobscot 50 libras (25 eran unha mulher e 20 eran pagas se fose un meniño ou unha meniña con menos de 12 anos). Un irracionalismo que a modernidade forneceu a escala mundial. Seguindo a Dussel:  etnocentrismo como  superioridade de Europa sobre as outras razas e culturas periféricas (eurocentrismo), ad extra, con dos holocaustos (o holocausto da conquista de América, con máis de quince millóns de indianos exterminados; o do escravismo, con trece millóns de africanos (más do 30% morria no transporte transatlántico) e como corolario  ad intra do eurocentrismo racista,  o exterminio sistemático de 7 millóns de xudeos e o porajmos de 220.000 a 500.000  xitanos.
A declaración de Borrell xerou inúmeras reaccións nas redes, como a de Ruth H. Hopkins, escritora dos Dakota Sioux
Historiadores estiman que millóns de nativos americanos foran mortos por colonización europea.
O ministro dos Exteriores español, Josep Borrell, afirmou na Universidade Complutense de Madrid que os Estados Unidos ten a oportunidade de participación e intervención política porque seica “falan un só idioma” e por que  “naceran dunha independencia prácticamente sen historia”. Algo, por outra parte, incerto no contexto de destrucción dos pobos indíxenas que asistieron ao exercicio dos Estados Unidos para “construir un estado-nación”.
Afirma o ministro Borrell que “a única cousa eles tiñan feito era matar catro índianos, alén diso, era moi fácil “. Borrell ven aderirse así ao que o filósofo Enrique Dussel denomina “ocultación do Otro”, do “cuarto mundo”, de quen opuxo coa súa mera existencia  “oposición” á “modernización” e “cristianización”. O mito irracional da modernidade  que se foi aplicando infalibelmente desde a conquista de América (xenocidio do amerindio), ao escravismo africano, á “guerra do opio” na China  e até na Guerra do Golfo Pérsico. A dinámica aquí non é moi diferente da evidente na configuración dos estados-nación na Europa e a sua renuencia a ceder soberania ás nacións, verdade?  Ao cabo, a descolonización significa que os colonizados podan exercer o dereito á separación total, total o parcial, segundo o estimen axeitado. E non é isto último o que Borrell in the West quería negar?
Ben, os “catro indianos”, na verdade, segundo os historiadores, son millóns. As estimativas varian debido á falta de fontes de censo. Calcúlase a populación nativa americana antes da colonización  entre 5 e 10 millóns de persoas. En 1900, habia menos de 300.000.  Os colonizadores da América do Norte – que chegaran ao continente  na procura  de ouro, fuxindo da persecución política e relixiosa ou, simplesmente, para reconstruir a vida deixando para trás unha Europa abalada pola industrialización destruíran o habitat dos pobos nativos. A principal causa do extermínio da populación indíxena foran doenzas e desnutrición seguidas de guerras e desapropriación de terras a troca de lambetadas, sucre e alcohol.
Ward Churchill, profesor de estudos étnicos da Universidade do Colorado, descrebe a história dos nativos norte-americanos como “un grande xenocídio, o mais sustentado do que se ten evidencia”. De acordo con Lenore A. Stiffarm e Phil Lane Jr., “non hai outro exemplo mais monumental de xenocídio sustentado – que atinxa  unha ‘raza’ de persoas tan ampla e complexa como esta – nos anais da história da humanidade “. Até o final do século 19, os confrontos armados tamén ocorreran. En 1775, o rei Xurxo II da Gran-Bretaña instou os colonos a “aproveitar todas as oportunidades para perseguir, capturar, matar e destruir todos eses índios”. Para cada cabelo de Indian Penobscot 50 libras (25 eran unha mulher e 20 eran pagas se fose un meniño ou unha meniña con menos de 12 anos). Un irracionalismo que a modernidade forneceu a escala mundial. Seguindo a Dussel:  etnocentrismo como  superioridade de Europa sobre as outras razas e culturas periféricas (eurocentrismo), ad extra, con dos holocaustos (o holocausto da conquista de América, con máis de quince millóns de indianos exterminados; o do escravismo, con trece millóns de africanos (más do 30% morria no transporte transatlántico) e como corolario  ad intra do eurocentrismo racista,  o exterminio sistemático de 7 millóns de xudeos e o porajmos de 220.000 a 500.000  xitanos.
A declaración de Borrell xerou inúmeras reaccións nas redes, como a de Ruth H. Hopkins, escritora dos Dakota Sioux

Tuesday, November 27, 2018

«Dhogs», gañor do XVII Festival Internacional de Cine de Almería

«Dhogs», gañor do XVII Festival Internacional de Cine de Almería | Ollaparo. O universal é o local sen muros



Cinema — 27 Novembro, 2018 at 13:09

«Dhogs», gañor do XVII Festival Internacional de Cine de Almería

por 

Despois de ter sido  a ópera prima de Andrés Goteira o filme máis premiado (13) da historia dos Premios Mestre Mateo, continua apañando galardóns 

O filme galego «Dhogs» de Andrés Goteira gañou tres prémios polamellor  intepretación, mellor direción e segundo mellor filme. Esta longametra foi filmada no deserto de Tabernas e en Lugo. O primeiro premio foi para “Carmen y Lola”, de Arantxa Echevarría, que recebeu o premio xunto cos membros de sua equipe. Andrés Goteira foi recoñecido co premio Cosentino á Mellor Dirección, entregado pola actriz Lluvia Rojo.
O actor  galego Carlos Blanco foi tamén premiado polo seu papel en Dhogs co galardón a Mellor Interpretación masculina.

Wednesday, November 21, 2018

Cosidó destapa a trama inquisitorial contra o Procés | Ollaparo. O universal é o local sen muros

Cosidó destapa a trama inquisitorial contra o Procés | Ollaparo. O universal é o local sen muros



Cosidó destapa a trama inquisitorial contra o Procés

por 


Ignacio Cosidó Gutiérrez Foto: plural.es (CC BY 3.0 Galiza) 
Serendipia, xa sabemos, a viagra que descubrimos cando se procura outra cousa. Un eureka! insospeitado que en política adoita presentarse en forma de autogol con gaño para o contrario. Esa metedura de pata autoinflixida que permite sacar vantaxe ao adversario sen arriscarse. Tal é o que vén de facer o portavoz do Partido Popular (PP) no Senado, Ignacio Cosidó, mediante o WhatsApp enviado aos seus secuaces coa redacción literal “controlaremos a Sala Segunda por detrás”.
Referíase o aludido ás manobras do bipartidismo dinástico hexemónico PP e PSOE para repartirse o novo Consello Xeral do Poder Xudicial (CGPJ). E que, a pesar de deixar a maioría dos vogais para os socialistas, coa previa designación do Manuel Marchena á fronte do órgano, e de esguello do propio Tribunal Supremo, os de Casado mangonearían aos membros desa xurisdición penal. Precisamente a instancia encargada de xulgar á clase política.
Nunha palabra, cunha desvergoña que só cabe imaxinar nun paspán, o que o xefe de filas do PP na Cámara Alta viña dicer é que o “xuízo do procés” estaba atado e ben atado. Nen imparcialidade, nen transparencia, nen independencia xudicial. Quen ousa cuestionar a sacra unidade da patria vai condenado de antemán. Que é tanto como constatar que non hai separación de poderes nin por tanto verdadeira Constitución. Iso, nas circunstancias actuais, é un recoñecemento manifesto de que no Réxime do 78, tras corenta anos de exercicio, hai presos políticos e políticos presos, por esa orde de presentación.
Algo que sospeitamos sempre desde o intre que a transición se configurou como un continuísmo nas persoas que dirixían as institucións da ditadura, previa autoamnistía, e unha performance de ruptura respecto da forma de Estado. A reactivación do antigo Tribunal de Orde Pública (TOP) do franquismo baixo o formato de Audiencia Nacional (AN), con xurisdición en todo o país e coa escusa de persecución dos delitos de terrorismo, foi unha das súas xestas máis celebradas. Ata que chegou o procés e o seu democrático dereito a decidir sen rastro de violencia e coa actividade de ETA fose do radar dos poderes fácticos.
Felizmente estamos na Unión Europea, e entre os seus moitos defectos, non figura o da brutana e sistemática  instrumentalización da xustiza. Porque o que Cosidó facilitou coa sua babecada é a vitoria senderípica dos presos políticos cataláns e de paso o relanzamento das súas xustas propostas autodeterminacionistas. Se antes abundaban os indicios, agora resulta unha flagrante evidencia que Junqueras, os Jordis, Forcadell e demais acusados sofren un procedemento inquisitorial. Non terán un xuízo xusto e se unha sentenza predeterminada. O que xa se debullaba dos paus que recibían as requisitorias da xustiza española ante os tribunais europeos.
Chove sobre mollado. Hai poucas semanas o Tribunal de Dereitos Humanos de Estrasburgo condenou a España polo xuízo sen garantías a Alnaldo Otegi, por un fallo autocumprido nos termos en que se produciu durante a vista na AN a maxistrada-presidenta Ángela Murillo. Esa será a senda que percorrerá no seu día a causa do procés cando chegue á xurisdición europea de última instancia, tendo en conta os chanchullos que o tándem PP-PSOE perpetraron para controlar ao poder xudicial. Desde o escándalo das hipotecas, e a solución salomónica de Sánchez para confirmar a non retroactividade do imposto saqueado, ao bananeiro wasap de Cosidó, pasando por esas escenas de caza na xudicatura que supón o acoso e derriba ao órgano de goberno dos xuíces, coa compracencia de moitos deles. E para que todo fique na casa, a xustiza adminístrase en nome do Rei.

Monday, November 12, 2018

Pseudociencias: una campaña advertirá de la lista negra de curanderos

Pseudociencias: una campaña advertirá de la lista negra de curanderos | Periodistas en Español



Pseudociencias: una campaña advertirá de la lista negra de curanderos

Pedro Duque, ministro de Ciencia, Innovación y Universidades, ha anunciado una próxima campaña que invalidará a las pseudociencias, que irá de la mano de un documento elaborado por el Ministerio de Sanidad y el suyo propio, en donde se dará cuenta de todas las denuncias que se están produciendo actualmente sobre promesas de curación que no están amparadas científicamente.
Para ello, tras el estudio de la comisión delegada previa al consejo interterritorial del Sistema Nacional de Salud (CISNS), se ha considerado que hay que hacer cambios legislativos para prohibir las pseudociencias en los centros sanitarios y, con ello, evitar el intrusismo en la prestación de la asistencia sanitaria.
Los centros de las pseudoterapias se eliminarán y solamente existirán aquellos que con rigor, evidencia científica y profesionales de la medicina lo anuncien como centro sanitario.
La reforma legal facilitará este cambio normativo y se ejecutará con la modificación del Real Decreto 1277/2003 de 10 de octubre, por el que se establecen las bases generales sobre la autorización de centros y establecimientos sanitarios. Esto, además del control de la publicidad engañosa que afirma disponer de terapias alternativas, estará vigilado por ambos ministerios.
La evidencia de las pseudociencias carece de todo punto de base científica y no es correcto que lo ampare el Ministerio de Sanidad. Este ha elaborado un documento oficial en donde se denuncian estas prácticas, con el objetivo de que los pacientes y sus familiares distingan qué significa una práctica científica y qué no. Ante los casos de tratamientos pseudocientíficos será el Ministerio de Sanidad el que adopte las medidas legislativas y los castigos oportunos para que dejen de engañar a las personas enfermas que acuden a ellos y evitan un tratamiento de la medicina tradicional.
La hipnosis, el feng shui, la frenología, la acupuntura, el megalitismo, la energía orgónica, la criptozoología, la numerología, la iridiología, la radiestesia, la radiónica, las piedras energéticas, las flores de bach, la fisiognomía, la ceralogía, la homeopatía, los PNL, la ufología, la quiropráctica, entre otros, a menudo trabajan conceptos que no persiguen el método científico y sus teorías se basan en el espíritu, la energía, la fuerza interior y el misterio, entre otras cuestiones.
La ciencia falsa, o falsa ciencia, utiliza los mecanismos del ser humano para convencer mediante una importante verborrea, que la cura está a su alcance. El placebo de nuevo, considerado curativo por la medicina tradicional, actúa como elemento en esta hipótesis sin base científica y el paciente asegura que está mejor. Mover los muebles de sitio para que corra la energía, ponerle piedras en la espalda para regular los chakras e ingerir gotas de una sustancia para eliminar el cáncer pueden ser algunas de las propuestas que le sugieran personas que no solo no están cualificadas, sino que utilizan la parte vulnerable de los enfermos y la desesperación que estos tienen ante una enfermedad, sea cual sea su etiología.
Los alarmantes casos de pacientes engañados por las pseudoterapias, pseudociencias y otras disciplinas que no están amparadas por la ciencia y el método científico, han aumentado notablemente en los últimos años. Esta campaña, junto con la posición expresa frente a estas prácticas que adopte el Ministerio de Sanidad, desmontará la aventura de curar por parte de las personas que se han aprovechado de otras y sobre todo, de su enfermedad, para lucrarse ante los ojos de la medicina.

Thursday, November 08, 2018

A Plataforma na Defensa dos Servizos Públicos pola Remunicipalización toma mais unha vez a palabra no Pleno do Concello de Ferrol onde se aprobaron novas ordenanzas para regular servizos básicos (Lixo, Sumidoiros e Auga)

A Plataforma na Defensa dos Servizos Públicos pola Remunicipalización toma mais unha vez a palabra no Pleno do Concello de Ferrol onde se aprobaron novas ordenanzas para regular servizos básicos (Lixo, Sumidoiros e Auga), quedando adiada para outro Pleno posterior da Depuración - Vídeo e Texto - Ártabra 21



A Plataforma na Defensa dos Servizos Públicos pola Remunicipalización toma mais unha vez a palabra no Pleno do Concello de Ferrol onde se aprobaron novas ordenanzas para regular servizos básicos (Lixo, Sumidoiros e Auga), quedando adiada para outro Pleno posterior da Depuración - Vídeo e Texto


O 29 do pasado mes de outubro, o goberno municipal facilitaba a proposta de ordenanzas municipais que decidiron adaptar á nova Lei de Contratos do Sector Público que entrou en vigor en marzo deste ano e que xa fora aprobada en novembro do pasado 2017. Máis de 400 páxinas entre informes e datos, para ao día seguinte trata-los nunha Comisión de economía e facenda. Entre as ordenanzas estaba a de recollida de lixo, sumidoiros, abastecemento de auga e depuración. Celebrada a Comisión, quedou convocada outra para o luns 5 de novembro e ao día seguinte 6 de novembro convocado un Pleno Extraordinario, para entre outros asuntos aprobar as ordenanzas municipais que para o Alcalde Jorge Suárez e o seu goberno municipal, só era un asunto de trámite, menos na da depuración que presentaba cambios substanciais no prezo, logo das diferentes propostas que se estiveron barallando logo da xunta de portavoces que tivera lugar unha semana antes. Segundo os nosos datos viña supoñer para un consumo de 20m3 bimensuais, un ha baixada de pouco máis de 2 euros, con respecto ao que se está cobrando na actualidade. O mesmo luns unha vez celebrada a Comisión e un día antes do Pleno o Alcalde anunciaba que retiraba do Pleno a ordenanza de depuración, pois se incluíra erroneamente, para o cálculo do prezo final os custes do pago do financiamento das obras do Convenio con Acuaes, pago que non pretende que repercuta no prezo final a pagar directamente pola veciñanza, mais si indirectamente a través dos orzamentos municipais. As tres ordenanzas foron aprobadas só por catro votos a favor (Pois dous membros do grupo de goberno xa non estaba presentes no Pleno no momento das votacións -Sainza Ruíz e Álvaro Montes- e a edil de urbanismo María Lemos que faltou a toda a sesión), fronte aos tres en contra do BNG e Esther Leira, e a abstención do Partido Popular, PSdeG-PSOE e Ciudadanos (A páxina web do concello non pon a verdade e di que foron aprobadas por seis votos as dúas primeiras e non di número de votos na segunda).

Chama a atención o que para Jorge Suárez e o seu grupo de goberno (Ferrol en Común e dúas non adscritas), consideran un simple feito de cambio de terminoloxía, para 50 deputados e deputadas dos seus afíns de Unidos Podemos - En Podem Común e En Marea, trata-se dunha cuestión inconstitucional, presentando en febreiro pasado, un recurso ante o Tribunal Constitucional (Admitido a trámite) o 6 de marzo de 2018 [1].  O obxecto da impugnación é a modificación da natureza xurídica das prestacións que recibe o concesionario, que pasaron a ser "de natureza de prestación patrimonial de carácter público non tributario"; o que ben supoñer unha ruptura de principios tradicionais e que afecta aos principios tributarios. Os lobys das grandes corporacións que buscan o facer-se con máis facilidade co diñeiro público e que están detrás desta Lei, teñen dous obxectivos: que o concesionario cobre directamente a contraprestación (Cousa que xa ben facendo en Ferrol) pagada pola veciñanza e face-la directamente súa. E, en segundo lugar, que se pretenda eliminar o límite do custo do servizo propio que establece unha taxa. Din quen recorre que está é unha cuestión que consideran unha regulación que entra en contradición co disposto no artigo 31 da Constitución.[2]

Din que "ten un risco engadido que é romper a identidade que debe existir entre a contía da taxa e a cantidade que supón a prestación do servizo e con iso, reaparece un risco de encarecemento da prestación de certos servizos públicos".

As Disposicións Final 9ª, 11ª e 12ª da Lei refírense a modificacións da lexislación de taxas e prezos públicos, da de facendas locais e da xeral tributaria que están en consonancia co anterior; así como a Disposición Adicional 43ª.

Estes preceptos impugnados "constitúen un dos elementos máis escandalosos da visión ideolóxica da norma" de fondo neoliberal; que introducen restriccións ao réxime das remunicipalizaciones dos servizos públicos.


Intervención de Lupe Ces no nome da Plataforma na Defensa dos Servizos Públicos, pola Remunicipalización, no Pleno Extraordinario do Concello de Ferrol, celebrado hoxe, 6 de novembro de 2018.


https://youtu.be/awyzwn-j89Y

Señoras concelleiras, señores concelleiros, señor alcalde:

A Plataforma na Defensa dos Servizos Públicos pola Remunicipalización toma mais unha vez a palabra no pleno do concello de Ferrol para intentar coa nosa contribución a modificación, desta nova proposta do goberno municipal que vostede preside, para a aprobación de novas ordenanzas que regulen servizos básicos nesta cidade, para adecualas á nova lei aprobada no Parlamento español durante o goberno de Mariano Rajoy, e na actualidade recorrida nun dos seus artigos e diferentes disposicións, no aspecto que nos ocupa de taxas ou prestacións non tributarias, por 50 deputadas e deputados, afines ao seu grupo, por anticonstitucional. Porque cando falamos de servizos como o abastecemento de auga, recollida e tratamento dos residuos sólidos e saneamento e depuración de augas residuais, estamos  a falar de servizos básicos. Onde a da auga e o saneamento xa foron recoñecidos, como dereitos humanos pola Organización de Nacións Unidas en 2010. Esta polo tanto, é unha das tarefas principais que a cidadanía encomenda ao seu goberno local, que lle garanta estes dereitos e que eses dereitos sexan cubertos por servizos de calidade e a prezos xustos, que baixo o noso criterio, que antes vostede compartía, estas dúas condicións, de calidade e,  prezos xustos, só se poden cumprir cando servizos básicos destas características son de xestión 100% pública.

Non imos ocupar máis tempo do que nos corresponde. Somos unha Plataforma Veciñal que funciona ao abeiro do Regulamento de participación Cidadá desta cidade, e que traballa, e moito, para intentar rescatar estes servizos básicos da usura das grandes empresas ás que se lle teñen entregado. Obxectivo que vostede compartía. E que denuncia as políticas que perpetúan os seus privilexios e latrocinios, e aos políticos cómplices. Pertencemos ao movemento social que en todo o planeta está a defender os servizos públicos fronte á rapina capitalista. E como o resto de movementos, elaboramos tamén propostas e alternativas como as que imos expoñer neste pleno. Unhas propostas que nacen do estudo das normativas, ordenanzas e os sistemas técnicos de realizar estes servizos, pero tamén do contacto directo coas persoas beneficiarias deles, escoitando e analizando toda a información que nos achegan como afectadas da mala xestión e o roubo continuado que se practica na nosa cidade, como así o constatamos na nosa campaña barrio a barrio, realizada neste mes de outubro, coa recollida de 2.267 sinaturas para unha carta onde lle solicitabamos actuacións concretas.  Pero esta carta, vendo a redacción das novas ordenanzas, seguirá pechada no mesmo armario onde estarán os recursos presentado para modificar o proxecto de saneamento de A Malata (oportunidade perdida para comezar a modificar un sistema económica e ecoloxicamente insostíbel), ou os miles de recursos presentados contra o cobro da taxa, cando a depuradora non depuraba no anterior goberno de Rey Varela.

Queremos alzar a voz no nome desas 2.267 veciñas e veciños de Ferrol que solicitamos unha xestión diferente dos servizos básicos da nosa cidade. Unha carta que lle dirixiamos a vostede na que pediamos se lle abrise un expediente administrativo á empresa mixta de augas pola mala práctica de emitir masivamente facturas por lecturas estimadas (non reais), polo consumo de auga, moi por riba do permitido na normativa en vigor, presuntamente para financiarse dun xeito irregular; onde pedíamos que non se aplicara o cobro da taxa de depuración con efecto retroactivo, pois non é conforme ao aprobado no Pleno de 15 de novembro de 2017, e menos, unha taxa que se recoñece inxusta e avultada por todos os grupos municipais e os informes de EUDITA e OTIMA, que debe ser re-calculada dun xeito explicado, participado e transparente, como tamén debe ser revisada e adaptada a taxa de saneamento (sumidoiros) aos custos reais, moito menos que os máis de 1,8 millóns de euros que pagamos; onde pediamos que se devolvan os 800.000 euros cobrados indebidamente en 2015, durante o goberno de J. M. Rey Varela, por un servizo de depuración que non se realizaba; onde pediamos que se realice dunha vez, a tantas veces anunciada auditoría integral sobre a xestión da empresa EMAFESA; onde pediamos que se devolvan as infraestruturas do sistema de depuración a Augas de Galicia, mentres non podan ser asumidas por un ente supramunicipal, onde entre o concello de Narón e nun futuro o de Neda;  pediamos tamén a denuncia dos convenios con Aquaes e Augas de Galicia por ser claramente lesivos para o noso concello.

Pois ben, agora encontrámonos cunhas propostas de ordenanzas que non recollen ningunha das  peticións destes 2.267 cidadáns, peticións que van na liña do que vostede recollía no programa co que se presentou ás eleccións, no programa de goberno e no acordado nos plenos e xunta de goberno no verán de 2015. Unhas ordenanzas elaboradas, cun corta e pega, de continuísmo coas políticas anteriores, e apoio incondicional á empresa EMAFESA, concretamente á parte privada SOCAMEX, que é quen controla a xestión, sen que este goberno cumpra coa súa función fiscalizadora.

Como senón explicarnos que se permita a EMAFESA que siga cobrando polo servizo de saneamento (alcantarillado ou sumidoiros) sobre uns 1.830.000 euros, cando agora, unha parte da rede de saneamento xa o fai empresa Acuaes a través de Viaqua? Estásenos aplicando unha dupla imposición! 416.316 euros anuais que se inclúen para o cálculo da taxa de depuración. 

Que investiu EMAFESA no mantemento da rede de sumidoiros nesta cidade? Pois polo que cobrou ao longo destes 20 anos, e polo que seguirá a cobrar por este servizo segundo a nova ordenanza que se propón, ben puideramos ter sumidoiros bañados en ouro!

Como se controla a xustificación do diñeiro que a propia SOCAMEX saca de entre 3 e 7 actuacións diarias nesta cidade para resolver obturacións de instalacións de saneamento das comunidades de veciños e particulares da nosa cidade, onde se cobra 120€ por hora e outros 120€ por fracción? Como se controla ese mesmo servizo para limpar fosas sépticas no rural? SOCAMEX cobra por custe de persoal, xestión de residuos e materiais utilizados. Quen controla o que fan con eses resíduos? Se os transportan á empresa, antiga SOGARISA no concello de Somozas, agora privatizada na UTE PMA-CONTECO, para o seu tratamento, ou simplemente o introducen directamente ao sistema de depuración que pagamos os veciños e veciñas de Ferrol? Inclúen nos custes de materiais a auga utilizada? Porque tamén a recollen directamente do noso sistema de abastecemento.

O servizo de saneamento na nosa cidade, en mans de Emafesa-Socamex é un saco sen fondo e cheo de irregularidades.

Pero non é mellor o servizo de abastecemento, tamén controlado pola mesma empresa EMAFESA-SOCAMEX. Porque vostede preside o seu consello de administración e ten o papel de fiscalizar a xestión da parte privada, pero permite lecturas estimadas por mais do dobre ou mesmo o triplo do consumo habitual, que van repercutir logo no cálculo dos volumes consumidos para o pago de saneamento e depuración, e que son unha práctica contrastada por parte da empresa, de financiarse a conta dos veciños e veciñas de Ferrol. 

No caso das vivendas de Recimil e San Pablo o abuso é maior, porque se ven aplicando un consumo  lineal desde o 2013 de 20m³ por vivenda, independentemente das condicións e número de persoas que habiten esa vivenda. O que se instaurou como unha medida provisional mentres non se acometía unha solución para os contadores deses barrios, leva convertido en norma 5 anos, porque supón uns ingresos moi cuantiosos para a empresa. EMAFESA ten a obriga de instalar eses contadores!, como lle obriga o artigo 25-d da Lei de Augas de Galicia, a maiores de ser obriga incluída no propio Regulamento de Servizo de Auga Potable deste concello.

Tampouco podemos ter tranquilidade coa calidade da auga que consumimos, porque tras a experiencia da crise da auga do 2015, cos trihalometanos, este verán se anunciaba a existencia de cianobacterias no encoro das Forcadas. A Plataforma solicitou a este concello analíticas da calidade da auga. A nosa sorpresa foi comprobar que non existen analíticas independentes, só as que realiza a empresa EMAFESA. O raposo emite certificados de  que non se come ás galiñas, cando, vistos os antecedentes desta empresa, o concello debera realizar analíticas aleatorias e independentes para cumprir coa súa función fiscalizadora.

O servizo de depuración, sendo tan novo na nosa cidade é xa un vello coñecido desta Plataforma. O sistema que se nos impuxo, merecería o Premio Guines por estrambótico, custoso e insostíbel a nivel medioambiental. É certo que ten conseguido eliminar os malos cheiros e mellorar a calidade das augas dunha parte importante da nosa ría, pero non é menos certo que seguen a existir vertidos como os que constata habitualmente esta Plataforma na enseada do Montón no barrio de Caranza, onde por certo aínda está sen retirar un emisario submarino, agora teoricamente desconectado, polo que segue a cobrar Emafesa. E como este poderiamos poñer máis exemplos. Ou no propio camiño Inglés deste barrio, cunha inundación de toalliñas e augas fecais saídas do alcantarillado para o medio do camiño, que non sabemos explicar aínda cal é a súa orixe. Por non falar da explosión ocorrida no mirador de A Cabana onde as tapas do alcantarillado saltaron polos aires, que agora está pechado ao público. Ou a denuncia do deterioro do medio mariño feita por mariscadores no Cabo Prioriño.

Este servizo tan desexado na nosa cidade, non pode ser un lastre máis. Un servizo tan reivindicado e pelexado, que veu con 20 anos de atraso, que desaproveitou o investimento europeo, e que agora vostede, como ocorreu co goberno de Rey Varela, acepta que recaia, o que é o financiamento dunha obra de interese xeral, sobre nós, veciños e veciñas de Ferrol. Hai que transforma-lo, pero se negou a facelo aprobando o mesmo modelo para o saneamento de A Malata, facendo caso omiso da Lei do Regulamento do Servizo Público de Saneamento e Depuración de Augas Residuais de Galicia, o mesmo que permite o retraso desta obra anunciado por Augas de Galicia que supoña que esa parte da nosa Ria siga a ser un vertedoiro durante un ano máis. 

Ademais, non pode ser calculado o prezo do servizo de depuración, en base aos datos de volumes, custes eléctricos ou custes de depuración que aporta a propia empresa. O cálculo do custe do servizo ten que ser explicado, participado, transparente e xusto. Esta Plataforma non deixamos de felicitarnos porque imos conseguindo pouco a pouco que se rebaixe o prezo da chamada taxa de depuración,  pero afirmamos que aínda hai marxe para baixa-la máis do valor no que a cifra a proposta deste goberno. Por exemplo, coa optimización técnica para reducir consumos eléctricos e caudais a tratar (bio-gas, xeración de enerxía eléctrica co potencial do emisario terrestre, contratación eléctrica por tramos...); a revisión no recibo da taxa de saneamento-sumidoiros; a revisión do canon concesional para facelo finalista para o servizo de augas, entre outros...

Apontar tamén para que conste neste pleno, a nosa total disconformidade co sistema de bonificación que se está a aplicar nestes momentos e ao que se pretende dar continuidade segundo aparece nas novas ordenanzas. Segundo o sistema que vostede e o seu goberno apoian, unha persoa que viva soa que teña de ingresos o IPREM (Indicador Público de Renta de Efectos Múltiples), 537,84€, ten dereito a bonificación. Fíxese que absurdo: unha persoa soa que cobre 538 euros ao mes, uns céntimos máis, xa non ten dereito a esa bonificación. Pero podemos poñer outro exemplo, unha familia de 7 membros que ingresen por unidade familiar 860,64€ ten dereito a bonificación, se ingresan 861€ xa perde o seu dereito. E ademais, se algunha familia, sexan 5, 7, 8 ou nove membros se pasa de 30m³ de consumo perde o dereito á bonificación. Vostede quere perpetuar o castigo á pobreza que practican os gobernos da dereita. A Plataforma propoñemos un sistema progresivo tanto no relativo a ingresos como a consumo.

O obxectivo desta Plataforma é conseguir o rescate dos servizos básicos para unha xestión 100% pública. Levamos xa dous anos indicando o camiño para conseguilo, aínda que vostede olle para outro lado. Agora engadimos que as novas ordenanzas teñen que ir nesa dirección, polo que anunciamos que presentaremos alegacións ás que se aproben hoxe, incluíndo a aplicación do artigo 133 da Lei de Procedemento Administrativo Común, que vostede non quere aplicar para estas ordenanzas, intentando poñer unha mordaza máis á participación cidadá en Ferrol. 

Ferrol, 6 de novembro de 2018

Documentos Audio-Visuais.-

Os Plenos son retransmitidos por emisións-online desde a canle do Concello por medio de Youtube.

Pode-se ver o Pleno completo, de case tres horas e medías, na Cale Oficial do Concello, xa publicado. | Ir á Canle.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...